Model triady F. S. Mishkina

SPADEK, TRIADA, MODEL, KRYZYS, FINANSOWY, GOSPODARCZY, Model triady jest zaliczany do grupy teoretycznych modeli kryzysów finansowych i bankowych. Został stworzony i opisany przez Frederica Stanleya Mishkina w 1991 roku w dziele „Anatomy of financial crisis”. Zgodnie z jego założeniami kryzysy są powodowane przez trzy zjawiska:

  • asymetrię informacji – przynajmniej jedna ze stron nie posiada odpowiedniej wiedzy do podjęcia właściwej decyzji odnośnie transakcji,
  • negatywną selekcją – na skutek braku odpowiednich informacji podmiot (np. bank) angażuje się w ryzykowną transakcję lub wstrzymuje się od podejmowania jakichkolwiek inwestycji, nawet tych obarczonych niskim ryzykiem,
  • pokusę nadużycia (moral hazard) – w przypadku modelu triady może wystąpić w dwóch przypadkach. Pierwszym jest sytuacja, kiedy kredytobiorca na skutek asymetrii informacji może przeznaczyć uzyskane od banku środki niezgodnie z ich przeznaczeniem, angażując je w ryzykowne przedsięwzięcie. Drugim są działania banku polegające na niewłaściwym transferowaniu ryzyka.

Występowanie i siła opisanych zjawisk prowadzących do kryzysu jest uzależnione od kilku głównych czynników: niespodziewanego spadku cen w całej gospodarce, paniki bankowej, spadku cena na rynkach kapitałowych, zmianie stów procentowych oraz znaczną niepewnością spowodowaną niekorzystnymi zdarzeniami w sektorze finansowym (np. upadłością dużego banku).

Model triady F. S. Mishkina dzieli kryzys finansowy/bankowy na dwie fazy: typowego kryzysu finansowego i następującego po nim kryzysu deflacji zadłużenia. W obydwu fazach rezultatem jest obniżenia aktywności gospodarczej.