Straszna choroba psychiczna zwana inteligencją

choroba psychiczna, objawy, chorować, inteligencja, zarazić, leczenie, wspieranie, problem, Czym jest inteligencja? Definicja

Inteligencja – zaraźliwa, lekooporna, jednak stosunkowo mało rozpowszechniona, genetyczna choroba psychiczna dotykająca ludzi na całym świecie. Schorzenie to pomimo wieloletnich badań ciągle jest mało znana i w związku z tym trudna w diagnozie. Pierwsze objawy pojawiają się z reguły już w młodym wieku, lecz są bagatelizowane. Wielu ludzi całymi latami żyje w nieświadomości swojej choroby, aż do czasy, kiedy objawy są niepodważalne, niestety wtedy na jakiekolwiek leczenie jest już przeważnie za późno. W konsekwencji, tak jak w przypadku wszystkich innych chorób (nie tylko psychicznych) pacjenci z biegiem czasu ostatecznie umierają.

Prace nad zwalczeniem umysłowych zaburzeń wywoływanych inteligencją trwają od setek lat. W ostatnich latach jednak dzięki gigantycznym nakładom finansowym rządów różnych państw, mediów oraz różnych firm prywatnych poczyniono znaczne postępy w walce z tą plagą. Należy mieć więc nadzieję, że już za kilkadziesiąt lat pojawią się pierwsze w pełni skuteczne szczepionki lub odpowiednie terapie pozwalające chorym wyzdrowieć i zostać szczęśliwymi głupimi ludźmi.

Główne objawy zarażenia inteligencją

Częstym błędem popełnianym przez osoby nieznające zagadnienia jest utożsamianie inteligencji z wiedzą lub mądrością. Zjawiska te są przeważnie konsekwencją inteligencji, zmuszającej ludzi do szukania odpowiedzi na pytanie jak sobie radzić z niedoskonałościami świata oraz własnymi. Ludzi inteligentnych poznaje się po udzielanych odpowiedziach, mądrych po pytaniach jakie zadają.

Ludzie dotknięci inteligencją są bardzo różni i często dość szybko wyróżniają się na tle innych osób, zarówno zachowaniem jak i wyglądem. Czasami więc bardzo łatwo jest je zidentyfikować, a następnie omijać w celu uniknięcia zarażenia.

Geniusze w przeciwieństwie do większości społeczeństwa zachowują się logicznie, nie zawsze jednak uświadamiają sobie, że ludzie niemyślący logicznie, nie wiedzą lub nie chcą wiedzieć, że są nielogiczni. Między innymi z tego powodu nieduża część społeczeństwa z omawianymi zaburzeniami umysłowymi odczuwa poważny dysonans.

Ludzie inteligentni nie mogą zrozumieć, dlaczego osoby, które nie mają nic wartościowego do powiedzenia mówią najwięcej, a jeśli to konieczne również najgłośniej. Efektem tego procesu jest zamykanie się ludzi inteligentnych na świat zewnętrzny.

Kolejnym poważnym objawem inteligencji jest często „lenistwo” oraz znudzenie. Ludzie inteligentni psują ustalony w danych środowiskach porządek rzeczy. Starają się oni wykonać powierzone im zadania nie tak jak wszyscy, tylko tak aby zrobić to jak najszybciej, jak najmniejszym nakładem sił, są więc postrzegani jako leniwi. Wykonywanie ciągle tych samych procesów jest nudne i uciążliwe, na szczęście nie wszyscy o tym wiedzą (farciarze). Posiadając odpowiedni poziom intelektualny pragnie się wyzwań, nowych doświadczeń. Nie zawsze są one osiągalne, stąd powszechne znudzenie życiem osób z omawianym zaburzeniem.

Prewencja, metody leczenia i zwalczania inteligencji

Wbrew rozpowszechnionej opinii, że choroba zwana inteligencją wcześnie wykryta jest w pełni uleczalna, w rzeczywistości jest inaczej. Inteligencji nie da się wyleczyć całkowicie, można jedynie minimalizować jej psychiczne oraz społeczne skutki.

Odpowiednie terapie trwają latami, a i tak nie zawsze kończą się pożądanymi efektami. Chorzy muszą bardzo się poświęcać ciągle pracując nad swoją niedoskonałością, co wiąże się nierzadko ze znacznymi kosztami. Często ludzie inteligentni są pozostawieni sami sobie nikt się nimi nie opiekuje. Państwo wspiera ich tylko ogólnymi działaniami woląc skupiać się na osobach, które już są głupie, aby one nie zachorowały.

Pełna lista działań pozwalających przeciwdziałać szerzeniu się inteligencji lub ograniczać jej skutki jest bardzo długa, każdy chory wymaga jednak indywidualnej terapii wstępnej. Oto kilka podstawowych działań ułatwiających późniejsze leczenie:

– należy oglądać dużo telewizji (im mniej kanałów tym lepiej), a w internecie przeglądać wyłącznie memy i głupie filmiki,
– staraj się kamuflować swoją inteligencję,
– wyzbądź się własnego zdania, w myśl zasady pustą głowa łatwiej się potakuje,
– należy interesować się tylko tym co mówią media o polityce oraz „sławnych gwiazdach”, wszystko inne to głosy nieważne,
– znajdź sobie nudną i monotonną pracę,
– czytanie pod jakąkolwiek postacią to zło,
– narzekaj, dużo narzekaj, na każdym kroku narzekaj,
– należy słuchać i wierzyć tylko tych, którzy potrafią głośniej wykrzyczeć swoje zdanie,
– jeżeli robisz coś inaczej niż inni, robisz to źle,
– wszystko postrzegaj stereotypowo,
– w każdej sytuacji zajmuj skrajne stanowiska, wszystko musi być czarne, albo białe.